کاواک

یاد ایامی ...

pesarekhub — Wed, 28 Oct 2009 21:35:18 GMT

فکر کنم خیلی آدمای کمی باشن این وبلاگ رو بخونن به همین خاطر حرف دلم رو خیلی راحت تر میگم

دلم برای نشستن زیر اون درخت که تا چند وقت دیگه وجود نخواهد تنگ شده. نشستن زیر درختی که شده بود برا کلونی(راستی کولنی یا کلونی یادم رفته چطوری نوشته میشد؟) محل ناهار خوردن شوخی کردن خندیدن بحث کردن هم دیگه رو دیدن انتحاری زدن حتی من که نصفه ترم رو نبودم موقع ناهار میومدم. شاید چیزه خوبی نبود ولی دلم تنگ شده. دلم برا سال اول تنگ شده. برا وبلاگ کاواک دلم کلی تنگیده با این که باهاش مشکل داشتم و دارم و خواهم داشت ولی دلم تنگ شده براش

یاد لوگو هایی که درست کردم بخیر برا رکسانا قاشق چنگال بود . یاد لوگو کلونی(یا کولنی) بخیر کلی فکر کردم براش

ی ذره درباره آدماش :

آذرین: همیشه رابطه ام در حد متعادلی بوده و واقعا خیلی کمکم کرد البته ی جا هم بد گند زد ولی همیشه دوسش داشتم

احسان: خیلی موقعها مثل هم فکر میکردیم و این خیلی خوب بود توو جلسات به جای هم جواب بقیه رو میدادیم و کلی عالی بود

بهزاد: همیشه دوست داشتم رابطه صمیمی و نزدیکی باهاش داشته باشم ولی هیچ وقت نشد ولی همیشه بهش احترام گذاشتم حتی موقعی که رابطه ام باهاش قطع بود همیشه ازش تعریف کردم

درسا: ی مدتی خیلی دوست بودیم رکورد صد اس ام اس زده به من رو داره ولی یک بار بد با هم دعوا کردیم به قول خودش دوست داره یه شخصیت ثابت داشته باشه که به نظرم داره بیشترین پیاده روی عمرم رو هم با درسا کردم از دانشکده تا فردوسی من رو پیاده کشوند یادش بخیر اون موقعها همیشه با هم میرفتیم توو بی آر تی شلوغ همیشه مجبور بود بیاد اینور از زیر میله چون اونور شلوغ بود.

رکسانا:همیشه رابطه ام باهاش رسمی بوده و خیلی از فکراش رو قبول ندارم همین!

شکیبا: دوسمم (به قول خودش)! عید دو سال قبل واقعا تنها کسی بود که بود همیشه. واقعا هم خوب مینویسه شکیبا بود که من رو دوباره معتاد وبلاگ کرد.

شهریار: همیشه مهربون و آروم چیز هم همیشه پنیره!

فرزانه: مامان کلونی(یا کولنی) همیشه باید می بود بدونه اون نمیتونستیم کیک ببریم خیلی از خاطراتمون رو فرزانه ثبت کرد مثل یلدا و فرحزاد. واقعا انسان خوبیه

محمد:یکی از بهترین دوستهای تاریخ زندگیم خیلی موقعها فکرهامون شبیه هم بود دو نفری بیرون رفتنامون نشستن کلی حرف زدن دو نفری بالای ساختمون خیام رفتن دو نفری ایده زدن برای ساختن یا نابود کردن یه سیستم . همیشه به فکرم بوده.

مریم:ی موقعی نزدیکترین دوست دانشگاهیم بود انسان دوست داشتنیی خیلی تغییر کرده دلم برا خندیدنش تنگ شده

هانی: حرفی بهش نگفتم که غزال نفهمه به غزال هم هرچی گفتم هانی فهمیده ی بار باحالیش این بود که تعداد اس ام اسایی که بهش زدم کمتر از اس ام اسهایی بود که غزال زده بودم . هر دو واقعا خوبن خواهرم هم تایید میکنه

وحید: اولهای ترم اول بهترین دوستم بود ولی بعدش مشکل پیدا کردم باهاش و بعدش همیشه باهاش مشکل داشتم خیلی جاها کمکم کرده و خیلی جاها من باهاش بد رفتاری کردم امیدوارم ببخشه

honey — Fri, 31 Jul 2009 12:25:18 GMT

مرگ آن لاله سرخ کفن خنده به روی لب بود
گرد آن آینه ها فاجعه ای در شب بود
مردن شاپرکا کشتن قاصدکا

خبر از شومی کاری می داد نفسش ناله ی غم سر میداد

آشیان رو به خرابی میرفت تن پوسیده گواهی میداد
او به این حرف نمی اندیشدی که کفن باید برد و نفس باید داد و به جای همه ی بودن ها همه ی دیدن ها
لحظه ها مانده به یاد
شکل اندیشه ی مردن در اوست
همه ی هستی او رفته به باد
مردن شاپرکا کشتن قاصدکا...
او سراسیمه به دنبال تلافی میرفت به دلش زخم قدم های تجاوز مانده
او نداند که پی مردن خود
می کشد هرچه اصالت باقیست
مردن شاپرکا کشتن قاصدکا
مرگ آن لاله سرخ کفن خنده به روی لب بود...

تو مپندار که خاموشی من ، هست برهان فراموشی من

kavak-kavak — Fri, 12 Jun 2009 16:02:18 GMT

چه عجیب که حتا تو بازار انتخابات اینجا اینقد سوت و کوره ...

" من اگر ما نشوم، تنهایم

تو اگر ما نشوی، - خویشتنی

از کجا که من و تو

شور یکپارچگی را در شرق

باز برپا نکنیم

از کجا که من و تو

مشت رسوایان را وا نکنیم.

من اگر برخیزم

تو اگر برخیزی

همه بر می خیزند

من اگر بنشینم

تو اگر بنشینی

چه کسی برخیزد؟

چه کسی با دشمن بستیزد؟

چه کسی پنجه در پنجه ی هر دشمن دون آویزد

من اگر برخیزم

تو اگر برخیزی

همه برمی خیزند

به درخواست درسا

farzaneh — Fri, 01 May 2009 08:44:49 GMT

یاد حرف ها...

kavak-kavak — Sun, 19 Apr 2009 21:12:01 GMT

این روزها خیلی می شود که فکر می کنم (!) که اساسن فکر می کنم به این اتفاق ها به این روزها که شاید همه اش از روی بیکاری و فرار از درس به من هجوم می آورند و خداییش چه کسی بیشتر از من می تواند وقت صرفشان کند!!؟!؟ زیر بارون امروز باهاشون راه برود و بعد بگذارد گوشه ای که خشک شوند...

شاید از روی عادت وقت صرف کردن به این فکرها که هی می آیند و می روند و درباره اشان شاید گاه گاهی هم صحبتی شود دوباره وقت در رفتن از درس خواندن به سراغم آمدند... (که عجیبم نیس!!! اصولن آدم وقت درس فکر خیلی چیزا می کنه) از اینها که بگذریم یادمان افتاد به آن روزها که هنوز ما بودیم و ترم یک و دو!!! یاد اینکه هی هی این سال بالایی ها می آمدند و می رفتند و کولمان تجربه می کردند و بهمان به زور هم شده دو سه نکته ی گروه فیزیکی و دانشجویی و اندکی انسانیت و عاقبت اندیشی و... یاد می دادند به این خیال خوش که نمی دانم ما مثل آنها نشویم؟! که ما خلاصه به نوعی یک جورهایی نشویم!!!! و باز هم یاد خودمان افتادم و جوابها و حرف گوش کردنو نکردن هامان و بزرگ شدنمان!!! و یاد حرف هامان و قرار هامان و تجربه و پند گرفتن هامان... و جوابیه هامان که ما اینطورها نیستیم بابا جان... ما خفنیم ... و ما بهترینیم... آن ها هم بهمان می گفتند خود شفته!!! اینها همه به کنار یاد این هم افتادم که می گفتیم شماها اشتباه می بینید و ماها فرق می کنیم ... یاد این هم افتادم که کلن بهشت برین متصور می شدیم یک ریز و داستان دشت و صحرا نشینی و در کنار هم بیا بریم دشت کدوم دشت خوندن... و آنها هم نیازی به گفتن نیس که به گوشمان می خواندند که حواستان به خودتان باشد و دنیا به این قشنگی ها هم نیس!!!

این ها صرفن چیزایی بود که گذشت صرفن یادآوری من بود...

اما امروز که یاده اینا افتادم فقط تونستم یک پیامک به یکی از دوستان بزنم...و فقط هم مطلب به اندازه ی یک پیامک می گنجد گمونم.

"آدم فقط شاید کمی غمگین می شود، اصلن نه به خاطر اتفاقایی که افتاد و می افتد...

فقط به خاطر اینکه تمام حرف ها و خواست ها و پیش گویی هایش غلط از آب در اومده و فقط به خاطر اینکه پیش گویی اونهایی که قبلن هممون باهاشون مخالفت می کردیم رو خودمون تحقق بخشیدیم!!!"

و این ها اصلن دیگر مهم نیس که چه شد... و حتا برایشان دیگر ناراحت هم شاید نشویم...

تنها چیزی که کمی غمگینم می کند اینه که کاش فرق بود بین اون زمان که چیزهایی از تجربه ها و اتفاق ها می دونیم و زمانی که نمی دونیم... ما به علم به اینکه راه های قبلی به کجاها می رسید راه های قبلی رو انتخاب کردیم...!!!

پ.ن: این متن هیچ موضع گیری راجع به دلیل و مقصر اتفاق ها نمی کند و حتا هیچ اتفاق خاصی را مد نظر ندارد! صرفن حسی بود که از حرفهای دیروز و رویدادهای امروز به نویسنده دست داده است! و هیچ نتیجه گیری ندارد اعم از اینکه تقصیر ما بود! سال بالایی ها بود! اصلن اتفاق بدی افتاده است! و اصلن راهی اشتباهی بوده است. و به هیچ صنف محترمی اعم از دانشجویان ، مسئولان ، سال بالایی ها و پایینی ها و هم ورودی ها و... قصد توهین ندارد!

پ.ن:همه ی اینها که نویسنده نوشته است صرفن حرف است و یادآوری حرف ها!!!

roxana — Tue, 17 Mar 2009 17:35:20 GMT

۱)نمی دونم چرا اینجا اینجوری شده....چرا کسی آپ نمی کنه....!!!!

چرا دیگه از اون حرکت های نمادین مثبت و کل های هانی و بهزاد واسه پست پر مخاطب و.. خبری نیست؟!!!

می دونم همتون حسابی درگیرین...ولی اینجا رو یادتون نره تو رو خدا...

۲)عید همتون مبارک ...

عکس سفره عید خودمون رو نداشتم... این عکس رو همین جوری گذاشتم...چون اولین بار که دیدم یاد سفره خودمون افتادم! البته هیچچی سفره خودمون نمی شه...دست درسا و سایر دست اندرکارانش درد نکنه!

(اگه عکس سفره خودمون رو دارین این رو عوضش کنین!)

farzaneh — Mon, 16 Feb 2009 12:19:06 GMT

بدین وسیله راه اندازی دوباره وبلاگ نشریه صفر مطلق (نشریه انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده فیزیک دانشگاه تهران) را به اطلاع همگان می رسانم.

این هم لینک وبلاگ:

www.sefrmotlagh.blogfa.com

از بقیه دوستان هم می خوام این رو تو وبلاگهاشون لینک کنند تا بقیه هم با خبر شوند...

وحید اناری در ترم جاری!

vahid — Sun, 08 Feb 2009 19:30:18 GMT

شمابگویید...!!!

به نزدیکترین پیش بینی نمرات به قید قرعه جوایز نفیس و ارزنده ای اهدا خواهد شد...

گردآوری، تهیه، تنظیم و تدوین:

روابط عمومی واحد نظرسنجی وبلاگ

Black Ray

وحید اناری در ترم 3

vahid — Sun, 08 Feb 2009 19:19:09 GMT

وحید اناری در ترم 2

vahid — Sun, 08 Feb 2009 19:17:18 GMT